خروج آمریکا، پیشروی طالبان و آینده نظم سیاسی در افغانستان ضرورت تحول ساختاری و سازمانی در وزارت امور خارجه تحرکات طالبان در تحولات اخیر افغانستان انتشار شماره (۱۲) پاییز فصلنامه سازمان‌های بین المللی حزب حاکم چین توانسته مدل حکمرانی خود را در تناسب با تاریخ و فرهنگ سیاسی چین تعریف کند مزایا، مخاطرات و چالش‌های پیمان‌های پولی دوجانبه تحول بزرگ ژئوپلیتیک؛ فرصتی برای توسعه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران تاملی در نگرش چین به مسئله خروج آمریکا از افغانستان همکاری معدنی ایران و چین مستلزم توجه به افق‌هاو برنامه‌های توسعه‌ای دو کشور انتشار شماره تابستان فصلنامه سازمان‌های بین المللی تأملی در چرایی استعفای نیکول پاشینیان عوامل تأثیرگذار بر توسعه روند عادی سازی روابط ترکیه و رژیم صهیونیستی تبیین نوع نگاه مردم، نخبگان علمی و سیاسی چین به برنامه ۲۵ ساله مشارکت راهبردی ایران و چین؛ عرصه‌ی جدیدی از تناقض روایت‌ها دلالت مشارکت چین و عربستان برای ایران و برنامه همکاری جامع ۲۵ ساله تاثیر دیپلماسی مشارکت بر ارتقاء روابط چین و روسیه و دلالت آن برای ایران سند راهبردی ۲۵ ساله ایران و چین، ره‌آورد و چشم‌انداز‌های آن جزئیات فنی توافقنامه ۲۵ ساله ایران و چین ایران از طریق توافق ۲۵ ساله با چین ابتکار رابطه با یک قدرت بزرگ را به دست می‌گیرد نخستین بار چه زمانی توافق جامع همکاری‌های ۲۵ ساله بین ایران و چین پیشنهاد شد؟
کد خبر:۱۱۴۰
۲۸ آبان ۱۳۹۹ | ۲۰:۲۰
در خلال برنامه همکاری‌های جامع ۲۵ سالۀ ایران و چین کوشش شده است تا از رهگذر آن موجبات تعمیق روابط تجاری ایران و چین فراهم گردد.

 

جایگاه مقوله تجارت در برنامه همکاری‌های جامع 25 ساله ایران و چین

 
گروه سیاست خارجی پژوهشکده تحقیقات راهبردی مجمع تشخیص مصلحت نظام جلسۀ دوازدهمین نشست میز شرق آسیا را با عنوان «بررسی جایگاه مقولۀ تجارت در برنامه همکاری‌های جامع ۲۵ ساله ایران و چین» در تاریخ ۲۴ آبان ماه و با حضور صاحب نظران ذیل برگزار کرد:
 
  1. آقای دکتر «محمد نظری» (مدیرکل بین الملل دبیرخانه مجمع تشخیص مصلحت نظام)
  2. آقای «مجیدرضا حریری» (رئیس اسبق اتاق بازرگانی مشترک ایران و چین)
  3. آقای «سیدرضا سیدآقازاده» (مدیرکل دفتر آسیا و اقیانوسیه سازمان توسعه تجارت)
  4. آقای «مسعود کمالی اردکانی» (عضو هیئت علمی مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های بازرگانی)
  5. آقای دکتر «وحید قربانی» (مدیر گروه سیاست خارجی پژوهشکده تحقیقات راهبردی)
  6. آقای «مهرداد عله پور» (دبیر میز چین گروه سیاست خارجی)

 

مهم‌ترین پرسش‌هایی که در خلال نشست مذکور کوشش شد تا به آن‌ها پاسخ داده شود ناظر بر موارد زیر می‌باشد:
  1. بند‌های موجود در برنامۀ ۲۵ ساله تا چه اندازه با نیازهایِ تجاریِ جمهوری اسلامی ایران همپوشانی دارد؟
  2. آیا برنامۀ مذکور قادر است که خلأ‌های تجاریِ حاکم بر روابط ایران و چین را پوشش دهد؟
  3. برنامۀ همکاری‌های جامع ۲۵ ساله در حوزۀ تجارت چه فرصت‌ها و چالش‌هایی را پیش‌روی تهران قرار داده است؟
در راستای پاسخ به پرسش‌های مطرح شده موضوعات ذیل در خلال نشست اظهار گردید:
  • تحریم‌های یکجانبۀ مجموعۀ غرب و مشخصاً ایالات‌متحده (تحریم‌های مالی و بانکی) از جمله عوامل و گزاره‌های مهمی به‌شمار می‌رود که طی سالیان اخیر روابط تجاری ایران و چین را تا حدود زیادی متأثر از خود کرده است. در رابطه با مقولۀ تحریم و مشکلات ناظر بر آن ذکر دو نکته ضروری می‌نماید:
 نخست آنکه برخی افراد داخلی (کاسبان تحریم) منافع‌شان ایجاب می‌کند که کشور در شرایط تحریم و فشار حداکثری در عرصۀ اقتصادی باقی بماند؛

 دوم آنکه مشکلات زیرساختیِ ما که بر امر توسعۀ تجارت تأثیرگذار هستند تا حدود زیادی متأثر از تحریم‌های اعمالی، ژرف‌تر از پیش شده‌اند. همین موضوعات موجب شده‌اند تا روابط تجاری ایران و چین چنان که شایسته و بایسته است توسعۀ چندانی را تجربه ننماید.
  • چالش مهمی که روابط تهران ـ پکن را در حوزۀ تجارت و اقتصاد متأثر از خود کرده است تحرکات رُقبای منطقه‌ای (پاکستان، عربستان‌سعودی، رژیم صهیونیستی، قطر، امارات متحده عربی، عراق و...) و بین‌المللی (ایالات‌متحده) جمهوری اسلامی ایران هستند که از طریق مجموعه اقدامات خود همواره در صدد آن هستند تا علاوه بر آنکه ایران را در شرایط انزوا قرار دهند، مانع از گشایش تجاری و اقتصادی تهران در پرتو برقراری رابطه با چین شوند.

 

  •  از آنجایی که رفتار جمهوری اسلامی ایران طی سالیان اخیر متأثر از شرایط بین‌المللی روند سینوسی را به نمایش گذاشته است از این‌رو چینی‌ها با نگاه شک و تردید به تجارت با ایران نگاه می‌کنند.

 

  • از جمله چالش‌ها و ضعف‌های حاکم بر روابط تجاری ایران و چین آن است که نوع روابط تجاری ایران و چین بر اساس تجارت مبتنی بر کالا فرض شده است و اینکه فرایند تبدیل تجارت به سرمایه‌گذاری بین دو کشور تا حدود زیادی مغفول مانده است. به بیانی بهتر می‌توان چنین اظهار داشت که بیش از هر عامل دیگری روابط تجاری ایران و چین بر اساس خرید و فروش کالا پی‌ریزی شده است و نه سرمایه‌گذاری تجاری.

 

جایگاه مقوله تجارت در برنامه همکاری‌های جامع ۲۵ ساله ایران و چین

گروه علمی پژوهشی سیاست خارجی
ارسال نظرات
پربازدید ها
آخرین گزارش های تحلیلی
آخرین مصاحبه ها
آخرین ویدئوها