تاثیر دیپلماسی مشارکت بر ارتقاء روابط چین و روسیه و دلالت آن برای ایران ماهیت توافق جامع همکاری‌های ۲۵ ساله ایران و چین بازیگران درگیر و چشم انداز آینده لیبی جمهوری اسلامی ایران در قرن آسیایی ۲۱ سند راهبردی ۲۵ ساله ایران و چین، ره‌آورد و چشم‌انداز‌های آن واکنش‌های بین‌المللی به امضای توافق جامع همکاری‌های ۲۵ ساله ایران و چین جزئیات فنی توافقنامه ۲۵ ساله ایران و چین ایران از طریق توافق ۲۵ ساله با چین ابتکار رابطه با یک قدرت بزرگ را به دست می‌گیرد نخستین بار چه زمانی توافق جامع همکاری‌های ۲۵ ساله بین ایران و چین پیشنهاد شد؟ چشم انداز روابط روسیه و ایالات متحده آمریکا در دوره ریاست جمهوری جو بایدن راهبرد سیاست خارجی جو بایدن در برابر رژیم صهیونیستی؛ ماتریس همکاری‌ها و اختلافات عربستان پساسلمان؛ معمای پیچیده قدرت در پادشاهی آل سعود مزیت‌های هسته‌ای در بسترهمکاری‌های دوجانبه و دیپلماسی انرژی روسیه در غرب و جنوب غربی آسیا بررسی لزوم سیاست نگاه به شرق و کشور‌های همسایه در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پادشاهی سعودی و عادی سازی روابط مغرب و رژیم صهیونیستی کشور‌های عربی حاشیه خلیج فارس و بحران سوریه اولویت و راهبرد‌های جو بایدن در منطقه غرب آسیا ارتقا علمی فصلنامه روابط خارجی در پایگاه استنادی علوم جهان اسلام (ISC) بازیگران درگیر و چشم انداز آینده لیبی مروری بر مسائل حوزه تولید و توسعه در کشور (بخش دوم)
کد خبر:۹۲۴
۱۳ ارديبهشت ۱۳۹۹ | ۱۰:۱۸
از زمان امضای موافقت‌نامه سه‌جانبه میان کشورهای ایران، افغانستان و هند برای «توسعه همکاری بر محور بندر چابهار»، این مفروض که توسعه این بندر در تقابل با بندر گوادر قرار دارد، به‌طور گسترده‌ای مطرح‌ شده است. بر این اساس مقاله حاضر، در تلاش بوده است با بهره‌گیری از نظریه منطقه‌گرایی، طرح‌های همگرایانه با محوریت چابهار و گوادر را در قالب روند همگرایی آسیایی بررسی کند. پرسش‌های اساسی پژوهش حاضر این بوده است که «با توجه به نظریه منطقه‌گرایی جدید، دولت‌های میزبان چه جایگاهی را در روند توسعه همگرایی دو بندر چابهار و گوادر دارند و چه اهدافی را دنبال می‌کنند و الگوی حاکم بر روابط ایران و پاکستان، چه اثراتی بر روند همکاری‌های آینده‌محور این دو بندر بر جای خواهد گذاشت؟»
فرضیة این مقاله در پاسخ به پرسش‌های مطرح این بوده است که بر طبق تحلیل‌های رایج درباره بندرهای چابهار و گوادر، دو کشور چین و هند تنها متغیر مستقل و اثرگذار بوده و به نقش کشورهای میزبان همچون ایران و پاکستان کمتر توجه شده است؛ این در حالی است ‌که رقابت یا همکاری این دو بندر تا حد زیادی از کمیت و کیفیت رابطه بین ایران و پاکستان متأثر بوده است. با وارد کردن رابطه ایران و پاکستان و کاوش در ارتباط بنادر چابهار و گوادر، نتایج متفاوتی حاصل شد که برخلاف تحلیل‌های رایج، وجود ظرفیت همکاری بین این بندرها را نشان‌ داده است. روش پژوهش این مقاله، کیفی و با تأکید بر مطالعات اسنادی بوده است.


برای مطالعه و دریافت اصل مقاله، به تارنمای فصلنامه روابط خارجی به نشانی زیر مراجعه فرمایید:

زهرا توحیدی، سیدعلی طباطبایی‌پناه
ارسال نظرات
پربازدید ها
آخرین گزارش های تحلیلی
آخرین مصاحبه ها
آخرین ویدئوها