کد خبر:۶۲۴
۲۴ ارديبهشت ۱۳۹۶ | ۰۸:۵۷
مناسبات چین و افغانستان طی یکی دو دهه اخیر با فراز و نشیب‌های زیادی همراه بوده است.

برای دسترسی به فایل این مطلب اینجا را کلیک کنید.

مناسبات چین و افغانستان طی یکی دو دهه اخیر با فراز و نشیب­‌های زیادی همراه بوده است. بخشی این نوسانات رفتاری را می­‌توان به ماهیت و فرایند تصمیم­‌سازی سیاست خارجی چین در قبال این کشور نسبت داد و بخشی دیگر را ناشی از پیچیدگی جغرافیای سیاسی افغانستان و معادله چندمجهولی مستتر در آن دانست. اما با خروج تدریجی سیاست چین از «دیپلماسی خجول» به سوی سیاست خارجی «جسورانه­‌تر» و با فعال شدن سیاست این کشور در قبال افغانستان، گمانه­‌زنی­‌ها در مورد تغییرات در سیاست چین نسبت به افغانستان بیشتر ­شده است. چین که سابق بر این رویکردی محتاطانه نسبت به طرف­‌های درگیر در افغانستان داشته و عمده تمرکز خود برای همکاری در مذاکرات صلح افغانستان را روی پاکستان و مذاکرات همکاری‌های چهارجانبه می­‌گذاشت، در حال تغییر این رویکرد است. نمود عینی این تحول را می­‌توان در اجلاس سه­‌جانبه مسکو (روسیه، چین و پاکستان) در خصوص مذاکرات صلح افغانستان خارج از چارچوب مذاکرات همکاری­‌های چهارجانبه دانست که یک‌بار بدون حضور این کشور و سپس با دعوت از  افغانستان و سایر بازیگران منطقه‌­ای درگیر در این کشور از جمله هند، ایران و پنج کشور آسیای میانه برگزار شد. نوشتار حاضر تلاش دارد تا به بررسی تغییر رویکرد چین نسبت به مذاکرات صلح افغانستان و چرایی شراکت راهبردی چین و روسیه در بازی بزرگ درگیر در این کشور بپردازد.
فاطمه محروق
ارسال نظرات
پربازدید ها
آخرین مصاحبه ها