کد خبر:۴۱۴
۲۴ شهريور ۱۳۹۵ | ۰۹:۵۳
تاریخ : مهر ١٣٨٧ تهیه شده در : معاونت پژوهشهای فرهنگی و اجتماعی / گروه پژوهش‌های اجتماعی موضوع : اجتماعی
چکیده

ارمغان جاودانه‌ای که اسلام به همراه مواهب دیگر برای بشریت آورده و برای همیشه آدمی را مرهون خویش قرار داده، همان فرهنگ و تمدن دانش پروری است که همواره جهان انسانیت از ثمرات آن بهره مند است. در این فرهنگ و تمدن، جامعة اسلامی به صورت مرکز و دانشگاه بزرگی درآمده که در آن سنت‌های مختلف و مخالف فکری به شکلی آزادانه به حیات خود ادامه دادند. اروپاییان و شرق شناسان بعضاً معتقدند که اسلام تنها حکم رابطی بین اندیشه‌های یونان باستان و علوم اروپای قرون وسطی را داشته است؛ در حالی که چنین نبوده و دانش‌هایی با ویژگی‌های خاصی در فرهنگ اسلامی ظهور کرده که بی سابقه و منحصربه فرد بوده‌اند.


تا قبل از به ثمر رسیدن انقلاب اسلامی، شکل گیری نظام آموزشی، به ویژه آموزش عالی، دچار مشکلات فراوانی از جمله وابستگی فکری و فرهنگی نخبگان و اندیشمندان آن بود. لذا طرح ایدة اسلامی شدن دانشگاه‌ها بعد از انقلاب اسلامی با هدف آفت زدایی از مراکز آموزش عالی و استفادة بهینه از این نهاد علمی با اهداف انسانی و اسلامی صورت گرفته است.در این گزارش سعی شده است با ارائه تعریفی از اسلامی کردن دانشگاه‌ها، برخی برداشت‌های نادرست از این واژه تصحیح شود، سپس شاخص‌های مهم دانشگاه اسلامی مورد بررسی قرار ‌گیرد و در ادامه به برخی از موانع اشاره و راهکارهایی برای رفع این موانع تشریح ‌شود.

ارسال نظرات
پربازدید ها
آخرین مصاحبه ها